Scouts Gisco Regenboog

Gelukkig nieuwjaar!!

Ook de leiding moet nog even uitrusten na zo'n late avond (ja 00u is lang..), dus zal er deze week geen activiteit zijn.

Tot volgende week!

Klaar voor een avond vol avontuur, spanning en popcorn?
Want “this is where the fun begins!”

Wij nodigen jou uit voor een mega-coole filmactiviteit.
Kom mee genieten van een film waarbij je mag lachen, griezelen, meeleven én meescheuren.
Zoals ze zeggen in Toy Story: “To infinity… and beyond!”
Tijdens onze filmavond mag je even alles vergeten.
Geen huiswerk, geen stress, geen “I’ll be back”  aan les momenten.
Gewoon zoals in Finding Nemo: “Just keep swimming”, of beter: just keep watching!

Haal je innerlijke superheld boven, want “with great power comes great responsibility.” 
Samen zorgen we ervoor dat het gezellig is, dat iedereen erbij hoort en dat we plezier maken.
Want zoals Shrek zegt: “Better out than in!”

Je mag komen zoals je bent, want “you’re braver than you believe, stronger than you seem and smarter than you think.” 
En wie weet heb je na de film wel inspiratie om zelf je eigen verhaal te schrijven, want “it’s your story — go write it!”

Dus… kom erbij en “may the Force be with you!”
Tot op de sofa, tussen vrienden en popcorn!
Let op! Deze activiteit is zaterdag.
Vergeet ook zeker niet om zelf iets mee te nemen.

Vandaag is het gemakkelijk en zeker niet moeilijk.

Ondertussen zitten jullie al lang genoeg in de scouts om te weten wat we vandaag gaan doen. Dus zeker komen, zodat je niet te proper naar huis gaat.

De jacht op fazant is jammergenoeg afgelopen :(. Dus gaan we vandaag jagen op enkele Jong-givers.

Kijk de video hier.
Let op: wapens,bloed en schokkende beelden mogelijk.

Een verse lasagne is puur comfort food. Met weinig tijd en enkele eenvoudige budgetvriendelijke ingrediënten zet je een forse schotel op de tafel. Je kan deze snelle lasagne ook op voorhand maken, zodat je bij gebrek aan tijd of als je gasten hebt heel snel de borden royaal kan vullen met een dampende Italiaanse klassieker.

Wij gaan naar de maan. Wij gaan naar de maan. Als je mee wil er is plaats genoeg. Wij blijven weg tot morgenvroeg.  vandaag gaan we raketten bouwen. We gaan geen V2 rakketen bouwen zoals Wernher von Braun ooit heeft gedaan maar ver zal het er ook niet van zijn.
Kom zeker af en breng een plastieken fles mee zodat je je eigen raket kan bouwen.

De olympische winterspelen zijn nog niet uit de kranten verdwenen of de scouts komt al met een tegenhanger van dit concept.
Neem jullie skilatten en stokpaarden maar mee want het belooft ook dit jaar weer een heftige editie te worden.

Vandaag moet je niet naar de koers kijken want Eli rijdt toch niet mee. Als je Eli toch wilt zien dan kan je maar beter afkomen naar deze activiteit.

Omdat jullie al wat brain-rotted zijn en jullie, jullie niet meer zo goed kunnen concentreren op 1 spel spelen we vandaag 4 spellen in 1.

Een ruiltocht is een reis die mensen maken om goederen met elkaar te ruilen zonder geld te gebruiken. Dit gebeurde al in de prehistorie, toen geld nog niet bestond. Mensen hadden vaak bepaalde producten, zoals voedsel, dierenhuiden of werktuigen, maar niet alles wat ze nodig hadden. Daarom trokken ze naar andere dorpen of gebieden om hun spullen te ruilen tegen andere goederen.

Ook in oude beschavingen zoals Mesopotamië en Egypte maakten handelaren ruiltochten. Ze reisden soms lange afstanden om producten zoals graan, textiel of metalen te ruilen. Later ontstonden grote handelsroutes, zoals de Zijderoute, waarlangs handelaren tussen verschillende delen van Europa en Azië reisden om goederen uit te wisselen.

Na verloop van tijd werd ruilhandel moeilijker, omdat je altijd iemand moest vinden die precies wilde wat jij had. Daarom begonnen mensen geld te gebruiken als betaalmiddel. Toch waren ruiltochten een belangrijke eerste stap in de ontwikkeling van handel tussen verschillende volkeren.

In een land hier ver vandaan leefde eens een krijgerstam die haar nederzetting had aan de rand van een groot bos.
Tussen het dorp en het bos stroomde een diepe rivier die moeilijk over te steken was.
Jarenlang moest de bevolking... Je kent het verhaal waarschijnlijk ondertussen al en je weet ondertussen ook al hoe het zal eindigen. Hoe dan ook, zondag zal sjorren opnieuw centraal staan. Nu vraag je je wss af waarom sjorren dit jaar zo veel aan bod komt tijdens de activiteiten. Dat is een vraag waar eigenlijk meerdere mogelijke antwoorden op bestaan, maar geen enkel antwoord is tegelijk volledig duidelijk en volledig logisch. Toch gaan we proberen het verhaal te vertellen, ook al duurt het misschien wat langer dan nodig. Het begon eigenlijk op een vrij gewone dag. Niet een bijzonder spannende dag, niet een dag waarop we plots een geniaal idee hadden, maar gewoon een dag waarop de leiding wat rondzat, wat nadacht en af en toe naar een stuk touw keek dat ergens op een tafel lag. Niemand wist precies waarom dat touw daar lag. Misschien had iemand het laten vallen, misschien was het daar al een tijdje. Hoe dan ook, het lag er. En soms is dat al genoeg om een reeks gebeurtenissen in gang te zetten die uiteindelijk leiden tot een activiteit waarin sjorren een centrale rol speelt. Er werd eerst niet veel aandacht aan besteed. Iemand zei iets in de trant van “met dat touw kan je eigenlijk wel iets doen”. Btw als je dit leest is Albert I een antwoord op een vraag in een quiz die je dit jaar nog zal krijgen. Dat was natuurlijk een vrij vage opmerking, maar toch bleef het idee een beetje hangen. Want met touw kan je inderdaad veel doen. Je kan er een knoop in leggen, je kan het ergens aan vastmaken, je kan het weer losmaken, en als je echt veel tijd hebt kan je beginnen nadenken over hoe je twee palen op een min of meer stabiele manier met elkaar kan verbinden. En voor je het weet ben je eigenlijk aan het sjorren. Maar dat besefte op dat moment nog niemand echt. Eerst werd er gewoon wat gepraat. Over andere activiteiten, over plannen voor zondag, over hoe het weer waarschijnlijk zou zijn, en over allerlei andere dingen die eigenlijk weinig met touw te maken hadden. Toch bleef dat ene stuk touw daar liggen, alsof het rustig wachtte tot iemand het opnieuw zou opmerken. En dat gebeurde uiteindelijk ook. Eli pakte het touw op, draaide het een paar keer rond zijn hand en zei dat het misschien wel handig zou kunnen zijn tijdens een activiteit. Niet omdat het per se moest, maar gewoon omdat het kon. Dat was op zich nog steeds geen groot plan, maar het was wel het begin van een gedachte die langzaam groter werd. Vanaf dat moment begon het idee van sjorren af en toe terug te komen in gesprekken. Eerst heel kort, bijna terloops. “We zouden eigenlijk iets met sjorren kunnen doen.” Of: “We gaan iets ongezien sjorren op kamp en wie dit leest weet dat we daarom goed moeten kunnen sjorren, we willen dit jaar de krant fixen voor een wereldrecord.” Niemand ging er echt diep op in, maar het bleef terugkomen, alsof het idee zichzelf langzaam aan het herhalen was. Na een tijdje werd het bijna vanzelfsprekend. Als er over activiteiten werd gepraat, kwam sjorren er automatisch ergens bij. Niet omdat het moest, maar omdat het ondertussen al zo vaak gezegd was dat het bijna vreemd zou zijn om het niet te vermelden. En zo gebeurde het dat sjorren dit jaar opvallend vaak terugkeert.

Niet omdat er een groot geheim plan achter zit, en ook niet omdat iemand ooit beslist heeft dat alles plots rond sjorren moet draaien. Het is gewoon zo gegroeid. Soms beginnen dingen klein, met een stuk touw dat ergens op een tafel ligt, en voor je het weet is het zondag en staat sjorren opnieuw centraal. En eigenlijk is dat misschien wel het hele verhaal.

Ook dit jaar gaan wij terug op een super leuk weekend. Dus hou deze datum maar zeker vrij 🙂

Haal vandaag maar de beste regisseur, filmster, cameraman/vrouw of figurant in je boven!
Want vandaag maken we met de jong-givers een oscar winnende film!

Oorlogsverslag – De Slag om De Schorre (1944)
Najaar 1944. Terwijl de geallieerde troepen West-Europa bevrijden na de D-Day, komt ook de kust van Oostende onder druk te staan. De Duitse verdediging rond De Schorre, onderdeel van de beruchte Atlantikwall, maakt zich klaar voor een laatste confrontatie.
De Schorre is geen frontlijn aan zee, maar een cruciale tweede verdedigingsgordel. Verspreid over het gebied liggen bunkers, verbonden door loopgraven en gecamoufleerde paden. Duitse soldaten hebben er machinegeweren, mortieren en observatieposten opgesteld.
Geallieerde verkenners melden dat De Schorre zwaar verdedigd is. Toch is het gebied essentieel: wie De Schorre controleert, kan de toegang tot de stad en de haven van Oostende beheersen.

In de vroege ochtend breekt de strijd los. Britse en Canadese troepen rukken op vanuit het binnenland. Artilleriegranaten slaan in op de bunkers. De grond davert terwijl rookpluimen opstijgen boven het landschap. De Duitse verdedigers openen het vuur vanuit hun betonnen stellingen. Machinegeweren ratelen vanuit smalle schietgaten. Elke meter terrein wordt bevochten. De strijd verandert al snel in een chaotisch en intens gevecht van dichtbij. Geallieerde soldaten proberen de bunkers één voor één uit te schakelen. Sommige bunkers worden bestookt met explosieven, andere worden omsingeld en gedwongen tot overgave. Zelfs in smalle loopgraven ontstaan man-tegen-man gevechten.

Na uren van zware gevechten beginnen de Duitse linies te breken. De geallieerden krijgen voet aan grond in De Schorre. Een aantal bunkers wordt verlaten, andere blijven weerstand bieden tot de laatste kogel. Tegen de namiddag is het grootste deel van het gebied in geallieerde handen. De overgebleven Duitse troepen trekken zich terug richting de kust.

Vandaag herdenken we deze slag en zullen we hier een reenactment van maken.
Vergeet je fiets niet mee te nemen

De zon schijnt, de lucht is blauw. Teletubbies kom maar gauw naar de activiteit deze zondag want vandaag gaan we dingen bijleren over plons de kikker. Als je dit niet wil missen kom dan zeker af

Wat heb je nodig:
- zwemgerief
- zonnebril
- zonnecrème
- handdoek
- een bosh PSB 18 LI2 tripple bag